Playing hard-to-get is niet alleen een relatiestrategie voor singles; de basis is ook een bruikbare strategie voor gedragsverandering. In beide gevallen is de effectiviteit alleen wel afhankelijk van timing. 

Bij playing-hard-to get laat je iemand moeite doen voor een relatie wat je aantrekkingskracht bijzonder genoeg vergroot in plaats van verkleind. De werking kan onder andere verklaard worden door Self-perception theory. De theorie stelt dat wij hoe-we-ergens-over-denken soms afleiden uit ons eigen gedrag. Zien dat je de nodige moeite hebt gedaan voor een persoon -> “Blijkbaar geef ik veel om deze persoon”. Daarnaast hebben we er ook nog een hekel aan om geïnvesteerd moeite weg te gooien, wat verder bijdraagt aan de commitment. 

Het werkt dus ook buiten de relatiesfeer. Zien dat je vaak milieuvriendelijk handelt  -> "Hmmm, Ik vind iets doen voor het milieu blijkbaar belangrijk." Door mensen dus over tijd kleine acties te vragen (e.g douche vandaag 5 minuten/ sluit je computer vandaag af) en deze acties en gedane moeite zichtbaar te maken, kan je duurzame grotere gedragsverandering stimuleren.

TIMING

Maarrrrrr, het is van belang om te onthouden dat het in alle gevallen gaat om ACHTERAF terugkijken op gedane moeite. Het zien van de moeite die je hebt gedaan voor je partner, je kinderen, het recyclen van glas, mag dan de relatie en commitment versterken, had je de info VOORAF gezien, dan was je er waarschijnlijk niet eens  aan begonnen. Dan wordt: hard to get - hard to like. Kortom minimaliseer verwachte moeite, en etaleer gedane moeite.

#sparksofinfluence #gedragsverandering